อนึ่ง...นี่ไม่ใช่บทความแนะนำหนังสือ บทวิจารณ์ หรือบทวิเคราะห์
เอนทรี่นี้เป็นเพียง "เรื่องเล่า" เรื่องหนึ่ง
ของ "นักอ่าน" กับ "หนังสือ" ที่เธออ่าน :)
 
 
"Sostiene Pereira" หรือ "คำยืนยันของเปเรย์รา"
ผู้เขียน Antonio Tabucci
ผู้แปล นันธวรรณ์ ชาญประเสริฐ
 
 
เมื่อแรกที่เห็นคำโปรยบนหน้าปกที่บอกว่า
"เรื่องราวของนักหนังสือพิมพ์อาวุโสที่ลุกขึ้นมาปกป้องอิสรภาพของชีวิตมนุษย์"
ฉันเผลอทำหน้าเหยเก
แล้วสงสัยว่า เรื่องของนักหนังสือพิมพ์ "อาวุโส" มันจะไปสนุกอะไร
 
 
แต่พออ่านทวนอีกครั้ง
คำว่า "อิสระภาพของชีวิตมนุษย์"
ก็ตรงเข้ามากระทบใจ
 
 
นึกถึงเหตุการณ์เมื่อนานมาแล้ว
 
 
...นานมาแล้ว...
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งอ่านหนังสือ
และฝันอยากจะเปลี่ยนโลก
 
 
...นานมาแล้ว...
โลกสอนให้เด็กหญิงรู้ว่า
เธอเปลี่ยนอะไรโลกนี้ไม่ได้หรอก
 
 
บางครั้ง....ฉันก็รู้สึกหมดศรัทธาในมวลมนุษยชาติ
และเลือกที่จะเพิกเฉยต่อโลก
 
 
แล้วฉันก็มาเจอหนังสือเล่มนี้
"คำยืนยันของเปเรย์รา"
เรื่องราวของ "ด๊อกเตอร์เปเรย์รา"
นักหนังสือพิมพ์อาวุโสตัวอ้วนกลม
ผู้เลือกที่จะเพิกเฉยต่อโลก...เช่นเดียวกับฉัน
 
 
ท่ามกลางยุคสมัยแห่งสงคราม
ประชาชนถูกกดขี่ บ้านเมืองลุกเป็นไฟ
เปเรย์รา ผู้ซึ่งทำงานอยู่ในสายสื่อมวลชน
เลือกที่จะแปลเรื่องสั้น สมัยศตวรรษที่ 19 ลงหนังสือพิมพ์อย่างมีความสุข
รู้สึกพึงใจกับการกับ "ไม่ยุ่งเกี่ยว" การเมืองโดยเด็ดขาด
 
 
บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ลีชโบอา ที่เปเรย์ราทำงานให้
เลือกลงแต่ข่าวโลกสวย และปิดบังความจริงจากประชาชน
แต่เปเรย์ราก็พึงใจกับการใช้ชีวิตอยู่เช่นนั้น
 
 
กระทั่งเขามาพบกับมอนเตย์โร โรสซี
นักศึกษาหนุ่ม ผู้มีความขบถอยู่ในตัว
มอนเตย์โร โรสซี อาจไม่ใช่คนหลักแหลมนัก
แต่สิ่งที่เขามีคือ "พลัง" เช่นเดียวกับคนหนุ่ม-สาวทุกคน
 
 
อันที่จริง ฉันออกจะเชื่อว่า
ทุกคนต่างก็มี "พลัง" อยู่ในตัวเอง
เพียงแต่วันเวลาทำให้มันมอดไปก็เท่านั้นเอง
 
 
ดังนั้น
การตอนที่เปเรย์ราได้มาเจอกับมอนเตย์โรนี่แหละ
ที่ทำ "พลัง" กลับลุกโชนขึ้นมาในตัวเขา
 
 
หนังสือเล่มนี้จบลงตามแบบขนบ
การเปลี่ยนแปลงของตัวเอก และฉากบีบคั้นอารมณ์
แต่ก็จบลงอย่างเหมาะเจาะ ไม่รู้สึกว่าซ้ำซาก จำเจ
 
 
อาจเป็นเพราะหนังสือเล่มนี้
ตั้งใจนำเสนอถึงเรื่องที่อยู่ "ภายใน" จิตใจของตัวละคร
มากกว่าจะเล่าถึงสงครามและเหตุการณ์ที่อยู่ "ภายนอก"
 
 
ทุกๆหน้า
ค่อยๆบรรยายความเปลี่ยนแปลงใน "ใจ" ของตัวเอก
สะท้อนความซับซ้อนของจิตใจมนุษย์ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ
เปเรย์ราเป็นตัวละครที่ "จริง" มากในทุกๆด้านของความเป็นมนุษย์
 
 
เป็นหนังสือที่อ่านแล้ว
อยากลุกขึ้นมาเปลี่ยนตัวเอง...เปลี่ยนโลก...
 
 
เป็นหนังสือที่สอนให้รู้ว่า
บางครั้ง...
คนเราก็ไม่ได้ "สำนึกผิด" เพราะสิ่งที่ "ทำ" เสมอไป
เรา "สำนึกผิด" เพราะสิ่งที่เรา "ไม่ได้ทำ" ต่างหาก :)
 
 
ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ Embarassed

Comment

Comment:

Tweet

ชอบคาบุคคีมากกก ยิ่งเพลงรัตติกาลในอินเดียนี่อ่านแล้วหลงสุดๆ

#3 By davey on 2012-09-24 04:39

Hot!

#2 By mzither(look chin pla) on 2012-09-21 23:59

รีวิวได้น่าสนใจดีค่ะ ถ้าหาเจอจะลองหยิบมาอ่านนะคะ

#1 By ald_aruza on 2012-09-21 11:17